(فروغ)

dokhtarakepaeez — Sun, 03 Aug 2008 09:34:18 GMT

dokhtarakepaeez — Tue, 11 Dec 2007 07:52:48 GMT

به سبکی برگ باشی یا نه آویزان که باشی سکوت در انتظار توست

dokhtarakepaeez — Wed, 10 Oct 2007 06:08:18 GMT

چه آرام و بی صدا برگ ها از درخت جدا می شوند درست مثل اشکهای من

پاییز که برسد بخواهی یا نه دوری آفتاب مهربان را باید تحمل کنی تا

اینکه زمستان چه به همراه داشته باشد .به سفیدی برف فکر کنی یا به

سردی اش چندان فرقی ندارد

این همه فریاد بی صدا چطور به گوش آفتاب خواهد رسید به گمانم تلخی

این جدایی فقط برای درخت قابل درک باشد.

هیچ درختی به نبودن آفتاب عادت نمی کند. سکوت اجبار سرنوشت است به

امید «بهار» می نشیند که دلتنگی هایش را فریاد بزند.

اگر تا آن زمان شاخه هایش زیر باد سرد تنهایی نشکند باید هر چقدر آفتاب

گرمتر و مهربان تر امید به جوانه زدن بیشتر.

«برای خودم درخت صبوری شده ام »

M دخترک پاییز

dokhtarakepaeez — Wed, 10 Oct 2007 05:51:18 GMT

هر روز نیم ابری پاییز دلپسند

کز تند بادها با دست هر درخت

صدها هزار برگ زهر سو چو پول زرد رخصنده در هواست

و آن روزهاکه در کف این آبی بلند

خورشید نیم روز چون سکه طلاست

تنها تویی تویی تو که روشنگر منی در خاطر من

با چهل چراغ نور تو نورانیم هنوز

پنداشتی که نور تو خاموش می شود

پنداشتی که رفتی و یاد گذشته مرد ؟

نه ، ای امید من

هر جا ، در هر زمان

در خاطر منی

مهدی سهیلی

دخترک پاییز

dokhtarakepaeez — Thu, 27 Sep 2007 09:16:18 GMT

به تپیدن فکر کنی یانه

صبر راه چاره نیست

درست وقتی که همرنگ آفتاب می شوی

دستش را می گیرد

عصا فقط رویاست

سقوط سرنوشت توست

بهار

۸۶/۷/۵

(دخترک پاییز چشمهایش فقط یک آفتاب را می بیند )

dokhtarakepaeez — Tue, 03 Jul 2007 05:45:18 GMT

یا حق

به دور خودم جایی برای چرخیدن نیست

خط خط خط قرار نیست اتفاق مهمی رخ بدهد

ساعت های بی عقربه

همصحبتی با موش هایی که فقط می جوند

از ریشه تا رشته های رنگ ورو رفته

چیزی در سرم فرو می رود

تنها ارث من ازهنر مادر

دوختن به وصله های ناجور بوده انگار

که حالا این سفید اجباری لکه دار به نظر می رسد

پنجره باشد یا نه

دست های آفتاب کوتاه بوده همیشه

M.A

بهار

dokhtarakepaeez — Mon, 14 May 2007 09:00:18 GMT

یا حق

شاید همسفر نبودم واسه انتخاب شدن دیدنیهای سفر مدتیه سراب شدن

چرا سهم هم نبودیم دیگه خیلی کلیشهَ س همه سوالامون قربونی جواب شدن

توی باغ آرزو درختای زیادی بود سیبای که نرسیده رو زمین خراب شدن

دلامون هرجا که رفت فقط به میله ها رسید نامه ها هنوز نخونده سهم جوب آب شدن

ته سرنوشت تلخ دیوار بی پنجره بود کوچه های صاف برامون پر پیچ وتاب شدن

آرزوهای زیادی که روآب نقاشی شد لذت خاطره هایی که فقط یه خواب شدن

نوشته شده توسط:بهار

18/2/86 سه شنبه

dokhtarakepaeez — Sun, 11 Mar 2007 21:45:18 GMT

به تو گفتم گنجشک کوچک من باش

تا در بهار تو من درختی پرشکوفه شوم

با تو بهار به من سلام می کند

تمام لحظه های بهاری ام سهم تو

سال نو مبارک

دخترک پاییز

M.A

یا حق

dokhtarakepaeez — Sun, 04 Mar 2007 20:17:18 GMT

یا حق

پاهای مادر که کج نمی رود

                                  و نطفه ما نفرین نمی شوند ! می شوند ؟         که هنوز نرسیده

تخم نبودم باترکهای پنهان     گردش همیشگی روی نقطه اول
                                                                                  و تی می شود عقده بیست و چند ساله

زمین پسم می زند          آسمان چشمایش را بسته                  ماه گرفتگی می شوم

پرواز که نه ، جهش های کوچک

                                 زمین جاذبه اش را به رخم می کشد

  دیوار لمسم می کند        درد می ریزد از سرم

برق که نمی رود                    گردش می ایسته شاید

                                                                  و من در رحم مادر که پرت می شوم

نگرانی ها روی صورتم           آرام پرده ها کنار می رود

زندگی دستم را می گیرد

روشنایی وسکوت               صدای نوار پر از خالی            مغزمن فکرهای کج نمی کند

کوههای تیر صاف به خورشید می رسند                             به گمانم اشتباه از دستگاه

همهمه های نوزادی با خاطره های طولانی                          دور از خودم آرام می مانم

همیشه به من نگاه کن

M.A ۸۵/۱۲/۱۳
      یکشنبه ~~بهار~~

dokhtarakepaeez — Fri, 26 Jan 2007 13:35:18 GMT

دوشنبه های خاکستری

مرگ و تولدی کلیشه

دود می کند همه چیز را اسفند

ما هی بیچاره به هوای رهایی

خوابش برده

تا هوس نارنجی نکند ، دلم

«لعنت به چشمهای شور!!!!»

اگر کلاغ قصه های مادر آواره نبود

تمام برگه هایم منتظر نبودند

همه چیز را می توان پرداد بجز...

حالا که چیزی به زمین خوردن نمانده

گردش چشمانم

فقط کلاغ می بیند

10/10/85 بهار